Akke de Ka.

Goeie,
 
Ik bin Akke de Ka en wy wenje achter it tredde kloksgat fan 'e toer. Ik en myn man Durk.
Soe der noch ien wêze dy 't my net kin: ik bin in bekende Riester en ik skriuw alle kearen in stikje yn ús dorpskrantsje “it Kattebeltsje”.
Fanwege myn útsicht wit ik alles wat der yn Rie bart, dat sadwaande.
De Riesters hawwe it o sa mei my troffen, om't ik foar alle problemen yn it doarp wol in oplossing ha.
Meastal skriuw ik myn stikjes op humoristyske  wize om't it libben al dreech genôch is, mar dizze “site”fan Rie haw ik mar in bytsje serieus hâlden.
 
Goodday!!
 
 
My name is Akke, Akke the crow, and I live behind the third sound hole of the church tower. Me and my husband Dirk.
Is there anyone who has not heard of me? I am a well-known inhabitant of the village  of Ried and I write a monthly  article in our village newspaper called “it Kattebeltsje”.
Because of my view, I'am well acquinted with any occurrence in the village.
The inhabitants of Ried are very  lucky to have me because I have a solution for every problem in the village.
I mainly write my articles in a humorous way, because life is very short.
However, this website about Ried I have taken a little more seriously.
 
Goedendag!!
 
Ik ben Akke de Kauw en wij wonen achter het derde kloksgat van de toren, ik en Dirk.
Dirk is mijn echtgenoot en ik weet alles wat er in Ried gebeurt.
En daar schrijf ik iedere maand een stukje over in ons dorpskrantje “it Kattebeltsje”.
Ik doe dat altijd in het Fries, maar vanwege de oud-Riedsters die het Fries misschien verleerd hebben, doe ik het hier ook in het Hollands. Dat zodoende.
De Riedsters hebben het erg met mij getroffen omdat ik voor ieder probleem in het dorp wel een oplossing heb.
Meestal schrijf ik mijn stukjes op een humoristische wijze, maar deze “site”over Ried heb ik maar een beetje serieus gehouden.
 
 
 
 
Wynmoanne 2019
 
AKKE EN DE STIKSTOF
 
 
 
Ik bin Akke de Ka en wy wenje achter it tredde kloksgat fan ‘e toer, ik en myn man Durk.
 
Ik wit net hoe it mei jim is, mar ik ha sa stadichoan myn búk fol fan dy stikstofbeweging. It bestean is hjoeddedei op sa ’n manier wol hiel ûnwis wurden. In pear wike lyn hie ik noch nea fan stikstof heard en no ynienen kinne wy net in stap mear fersette sûnder der tsjinoan te rinnen. We kinne net mear in hûs bouwe, we kinne net mear in geit yn ‘e tún hâlde en we meie net mear yn in auto ride. En der komme hieltyd noch wer mear beperkings by. Nim bygelyks foarige wike. Doe seach ik de minsken fan de begraffenisferiening op it tsjerkhôf stean. Se stiene der mar mistreastich by, dat ik tocht, ik moat mar ris freegje wat der oan ‘e hân is. Ik sei, wat rinne jim hjir mei de siel ûnder de earm. Wat is der loas? Ja Akke, sei de foarsitter, no is ’t wol wat. We meie hjir gjinien mear begrave, want dat ferriket de boaiem tefolle. It RIVM hat oan it rekkenjen west en jo wolle net witte hoefolle stikstof der yn sa ’n lyk sit. Och heden, sei ik, dat is ek wat. Mar ho ris even, dat hoecht foar jim dochs net in probleem te wêzen. Jim kinne dochs ek kremearje? Dat soene je tinke, sei de foarsitter, mar dat kin mei goed fetsoen ek net mear, want dêrby komt tefolle CO2 frij. Om noch mar te swijen fan it opwaarmjen fan de ierde troch al dat gestook. No ja, sei ‘k op myn bekende optimistyske wize, dan libje we mei syn allen noch in eintsje troch, dochs. Spitich Akke, mar dat is ek in probleem oan it wurden, sei de foarsitter fan de begraffenisferiening. Trochdat minsken alle dagen mar wer nei de WC gean, wurdt meikoarten de fosfaatnoarm oerskrieden. Tensij wy allegear binnen no en in jier oergean op floeiber iten en net faker as twa kear deis gean te pisjen. Dan kin it allegear noch krekt, sa lang as it duorret.
 
Mar: yder nadeel hep se foordeel. Want ek by it slopen fan gymnastyklokalen komt tefolle stikstof frij. Seker yn ‘e buert fan in natuergebiet, ek al is dat net grutter as in postsegel. Dus as wy it gymnastyklokaal dochs noch behâlde wolle, hoege wy allinne mar in pear fjlidmûzen en wat podden te fangen en dy los te litten yn de jeu de boulesbak.
 
 
 
Durks Akke.